| İnsan hayatının en güzel ve anlamlı duygularından biridir, bebek beklemek. Öncelikle anne ve baba adayı başta olmak üzere bütün aileye tatlı ve tarif edilemez bir heyecan ve mutluluk verir. Babaanne ve anneanneni katkılarıyla bebeğin giysileri özenle hazırlanır.
Günümüzde doğumlar çoğunlukla hastanelerde yapılmaktadır.Eskiden yaşlı kadınlar kırsalımızda ebelik yapmıştır. Bebek kundaklanır ve nazarlık takılır. Al veya kırk basmasın diye yastığın altına makas veya bıçak gibi metal parçası konulur. Çocuğun üzerine kırmızı tülbent örtülür.
Çocugun ismi belirlendikten sonra, aile büyüklerinden birisi tarafından önce çocugun kulağına ezan okunur, bunun akabinde konulan isim çocuğun kulağına üç defa fısıldanarak ismi verilmiş olur.
Doğumdan 3 gün sonra kırk çakıl taşı toplanarak bir yüzükle beraber bir tülbente sarılır, bir kaba kırk fincan su konarak içerisine çakıl taşı sarılı tülbent konur. bu su süzgeçten geçirilip su dolu kovaya karıştırılarak çoğaltılır. Anne ve bebek bu su ile banyo yaptırılır. Doğumdan 7 gün sonra anne ve bebek aynı şekilde tekrar banyo yaptırılır.
Doğumun 13 üncü günü bebek tuzlanır. Tuzlama nedeni ile eş dost toplanır. Tuz, karanfil esans serpilmiş kundan içerisine yatırılan bebeğin her tarafına en ince ayrıntısına kadar tuz sürülür ve kundak sarılır. Bir süre bekledikten sonra tuz silkelenir ve çocuk banyo yaptırlarak yatırılır. Tuzlama bebegin kokmaması içindir.
Bebeğin düşen göbek bağı, erkek ise dini bütün olsun diye cami avlusuna, okuyup büyük adam olsun diye okul bahçesine gömülür. Kız çocuklarının ise evine bağlı olsun diye sandığa konulur.
Yeni doğum yapan kadın kırk gününe kadar (Kırklık) sayılır. Bu nedenle kırk bozar düşüncesi ile evlenen bir genç kızı gelinlikle görmekten kaçınır. Yalnız kalmamalarına özen gösterilir.
Bebeklere genelde dedenin, ninenin veya hatır sahibi kişilerin ismi konur. Çocuğu yaşamayan aileler yeni doğan bebeklerine Dursun, Yaşar gibi isimler koyarlar. Erkek çocuğu olmayan aileler kızlarına döne, döndü gibi isimler koyarlar. Çok çocuğu olanlar son olsun diye bebeklerine Dursun, Yeter, Songül gibi adlar verirler.
Uzun yıllar erkek çocuğu olmayan aileler geç olan erkek çocukları için kurban kesip mevlüt okuturlar, saçlarını yedi yaşına kadar kesmezler.
Bebeğin ilk dişinin çıkması halinde, buğday, nohut, susam gibi ürünlerden diş bulguru (Dirleme) yapılır ve konu, komşuya dağıtılır. Çocuk altı, yedi yaşlarına gelip yeniden dişi çıktığında, çıkan dişi kuzu dişi gibi akbit, "köpek dişi gibi pekbit" diyerek üzerine basılmayacak bir yere atılır.
|
